یه غریبه یه آشنا

من و تو مثل یه روحیم

تو حصار تنگ جسمیم

من و تو از دار دنیا

چیزی می خوایم جز لب لبخند

یکی سایه بون محبت

یه دل پر از صداقت

یکی آسمون رفاقت

من و تو با هم که باشیم

می سازیم دنیا را باغی

که همه گلهای شیدا

بخورند افسوس ما را

من و تو می توانیم پاک کنیم اشکهای غم را

                                                  از روی گونه های شبنم ،توی لحضه غربت

                                                  منو تو هر کی که باشیم ،یا هر جا که باشیم

                                                  یه غریبه یا یه آشنا ،یا یه همزبون یه همراه

                                                                     باید تو هر روز دنیا

                                                  وقتی دیدیم که گلی روی چهرش غم نشسته

                                    یا از روی  رنج وغم  دنیا ،ساقه هاش خم شده خسته است

                                             دستش رو از رو محبت بگیریم با صبر و طاقت

                                             آره دنیا دو سه روزه ،یه روزی وارونه می شه

                                              من و تو که خوب می دونیم زندگی پر از فریبه

                                                    بیا تا با هم بمونیم توی سختی توی شادی

                                                بذار تا غم پا نگیره توی این دشتی که ساختیم

                                             من و تو با هم می مونیم چون که با هم زنده هستیم

                                                 من وتو با گل نرگس می کشیم نفس تا هستیم.

آسمان رنگ خدا گشت بيا پر بزنيم

باغ خورشيد پراز چلچله ها گشت بيا سر بزنيم

فصل مهمان شدن پنجره ها يادت هست

پشت در جاي غريبيست بيا در بزنيم

يک نفر باز مرا در خود من مي خواند

پر پرواز نداريم که پرپر بزنيم

باز از مزرعه من بوي علف مي شنوم

جاي پروانه چه خاليست بيا پر بزنيم.