اینجا قدم قدم ، همه پیچیده بوی تو
بوی نگاه زینب و بوی گلوی تو
شنهای شعله ور شده را لمس می کنند
انگشت های القمه در جستجوی تو
اسلام را قدم زده ای سوی کفرشان
کفار قبل از این که بیایند سوی تو !
تو ماندی از زمین و نماندی از آسمان
خون از گلوت رفت و نرفت آبروی تو
من دارم آب می شوم از شرم ؛ آن زمان ـ
حتی نبوده آب برای وضوی تو
جز آسمان برای تو جایی نمانده بود
آنجا که کفر می وزد از چارسوی تو ...

با لبخندهای تو زندگی چه زیباتر می گذرد

با لبخندهای تو

چه راحت خستگی هایم بُرون  میرود

نه از من چیزی می خواهی

نه مَن از تو

اَندیشه هایم در خیال تو به اندیشه ای دیگر می نشیند

و صدای قدم های نَرم تو

شکاف های کوچک زندگی ام را پُر می کند

نه رنجی از من بَر تو

و نه رنجی از تو بَر من

سایه دانایی بر سر کشیده ایم

در حُضور خدا 

و هیچ چیزی جز محبت به یکدیگر نمی خواهیم 

بدون آنکه بدانیم و بخواهیم که بدانیم 

چهره ما چه شکلی دارد 

موهایی مجعدی داریم یا نه 

فقط به صفایی می اندیشیم

که به هم داریم

و فقط رد پای صفای صداقت جای  دارد و بس 

و چه غریب است این روزگار 

این همه زیبایی در دوستی

و باز خنجرهای خیانت ... 0

این همه رنگ زیبای وصال 

و باز کمرنگی ... 0 این همه شُور و شُوق زندگی

و باز هم دلتنگی... 0

و باز هم دلتنگی... 0

!!!!... آخر چرا و من هنوز هم ترا نمی فهمم