بادها را بگویید بیایند،

می‌خواهم خستگی‌هایم را از این‌جا دور کنند،نابود کنند.

ابرها را بگویید ببارند،

می‌خواهم ترانه‌ی شادِ زندگی‌ام را

خیس آوازدهم.

گل‌های رز را بگویید از نو سر بر‌آرند،

می‌خواهم عشق‌ام را از نو بسرایم؛

شقایق‌ها تنها از دور زیبایند،

زیبا و فریبنده.

خورشید را بگویید گرم بتابد؛

جوانه‌های نورسته را بوسه می‌زنم

                    و

پاکی را چنان به فریاد می‌گریم

تا وجودِ سوخته‌ام، سفید و دُرد‌ریزان،

 محو گردد.

پژواکِ صدای‌ام و لطافتِ عطرِ تن‌ام،

ارزانیِ نگاه پاک و بی ریایتان